Mevlid-i Şerif

Türkiye Cumhuriyeti tarihinde tek bir Cumhurbaþkaný tüm masraflarýný kendisi karþýlayarak en tanýnmýþ Mevlithan’larý bir araya getirerek Çanakkale Þehitleri’ne Mevlid-i Þerif okutturmuþtur. Ve hayatý boyunca da düzenli olarak devam ettirmiþtir.

“Atatürk, her yýl Çanakkale’de þehitlerimiz için bir mevlid-i þerif okuttururlardý.

1932 yýlýnda okunacak mevlidin, Þehit Mehmet Çavuþ Abidesi önünde ve Ýstanbul’un en meþhur hafýzlarýnýn iþtirakiyle, görkemli bir þekilde yapýlmasýný emretmiþlerdi. Bu durumu, ayrýca Ýstanbul Müftüsü Hafýz Fehmi Efendi’ye de telefonla bildirmiþlerdi. Mevlitten bir gün önce bu iþ için ayrýlan ve Atatürk’ün kendi seyahatlerinde kullandýklarý lüks Gülcemal vapuruna gittik.

gibi bir çok ünlü hafýz, bir çok gazeteci ve fotoðrafçýlarla vapur hýncahýnç dolu olarak akþam saat 7’de Çanakkale’ye doðru hareket ettik. Gece yatsý namazýndan sonra vapurun salonunda iki hatm-i þerif ve bir mevlid okundu. Sabahleyin Gelibolu’ya geldik. Büyük bir kalabalýk bizi iskelede karþýladý. Sonra, otobüslere binilerek Þehit Mehmet Çavuþ Abidesi’ne gidildi.

Etraf bayraklar ve defne dallarýyla süslenmiþ; kadýn, erkek çok büyük bir kalabalýk etrafý doldurmuþtu. On hafýz hep bir aðýzdan önce tekbir aldýk. Sonra tevþih okundu. Sonra da hafýzlar sýrayla kürsüye çýkýp mevlidi okumaya baþladýk. Ben, Veladet Bahri’ni okurken kapalý ve bulutlu olan hava birden bozdu ve bardaktan boþanýrcasýna yaðmur yaðdý. Ben okumaya hiç kesmeden devam ettim. En sonunda, Ýstanbul Müftüsü Hafýz Fehmi Efendi çok güzel bir dua ile mevlidi baðlatýp þehitlerimizin mezarlarýný da ziyaret edip, Ýstanbul’a döndük. Ertesi akþam Dolmabahçe Sarayý’nda Ata’nýn huzuruna çýkýp mevlidi etraflýca anlattým. Ayaða kalktý ve heyecanla elini masaya vura vura “Aferin hafýzým. Aferin sana. Din ve vazife ciddiyetini herkese göstermiþsin, yaðmurda bile görevine devam etmiþsin. Aferin sana. Aferin sana!” diye beni defalarca tebrik etmiþ ve kutlamýþlardý.”