Savaþ çanlarý son gücüyle çalmaktaydý. Düþman ilk saldýrýsýný 3 Kasým 1914’te Seddülbahir’e yapmýþtý ve boðazýn giriþinde donanma gücünü sürekli takviye etmekteydi. Her an büyük çaplý bir saldýrý kaçýnýlmazdý. Çanakkale dayanmalýydý, direnmeliydi. Çanakkale düþerse baþkent Ýstanbul düþerdi. Baþkent düþerse koca cihan devleti Osmanlý düþerdi. Donanmanýn saldýrý yapmasý beklenirken, özellikle alman subaylar donanmanýn yetersiz olacaðýný ve karadan bir müdahale olacaðýný öne sürmekteydi. Gerekli kara gücünü oluþturmaktan baþka çare yoktu. Bunun için hazýrlýklar baþlatýldý. Yeni birlikler kurulmaya baþlandý.
20 Ocak 1915'te, Tekirdað Bölgesi’nde yeni kurulmakta olan 19. Tümen Komutanlýðý’na tayin edildi. Atatürk, kýsa sürede bu tümeni kurmuþ, 25 Þubat 1915'te, savaþlara katýlmak üzere Eceabat‘a gelmiþ, burada ikmal yaptýktan sonra 18 Nisan 1915'te Bigalý Köyü’ne gelerek bir köy evini karargah yapmýþtý.
Bir Hafta sonra savaþ baþlamýþ, Atatürk, Conkbayýrý ve Arýburnu’nda üstün düþman kuvvetlerine karþý, taarruz ve savunma savaþlarý yaparak, kahramanlýðý, cesareti ve kazandýðý zaferlerle bütün dünyanýn dikkatlerini üzerine toplamýþ, 1 Haziran 1915'te albaylýða yükseltilmiþti.
8 Aðustos 1915'te Anafartalar Grubu Komutanlýðý’na getirildikten hemen sonra Conkbayýrý’nda düþmaný denize dökmüþ, Çanakkale‘yi bir kere daha kurtarmýþtý.Çanakkale Zaferi’nden sonra, bir kahraman olarak 10 Aralýk 1915'te Ýstanbul’a döndü.
0 yorum:
Post a Comment